IIII NIEDZIELA ZWYKŁA, 25 stycznia 2026
Gdy Jezus
posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak
Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem
Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
«Ziemia
Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan!
Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom
cienistej krainy śmierci wzeszło światło».
Odtąd
począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo
niebieskie».
Przechodząc
obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem,
i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I
rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni
natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał
innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem
swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni
natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.
I
obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc
Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród
ludu.
z Ewangelii św. Mateusza